Ο ανεμόμυλος είναι αιολική μηχανή οριζόντιου
άξονα περιστροφής. Χρησιμοποιήθηκε για την άλεση των δημητριακών και
την άντληση νερού. Γνωστός από τα αρχαία χρόνια,
Ο ανεμόμυλος που σχεδιάστηκε από τον Ήρωνα της Αλεξάνδρειας τον
1ο αιώνα μ.Χ. είναι η πρώτη γνωστή περίπτωση χρήσης τροχού που κινείται από τον
άνεμο για την λειτουργία μηχανής[
η χρήση τους καθιερώθηκε κατά τη Βυζαντινή περίοδο,
γνωρίζοντας ακόμα μεγαλύτερη διάδοση κατά την περίοδο της Φραγκοκρατίας,
κυρίως στο ανατολικό Αιγαίο
στεγάζονταν σε κυλινδρικά,
πέτρινα, διώροφα κτίρια. Στον επάνω όροφο
βρισκόταν ο άξονας και το σύστημα μετάδοσης της κίνησης, ενώ στον κάτω όροφο
γινόταν η άλεση και αποθήκευση των σιτηρών. Τα πτερύγιά τους ήταν πάνινα,
5-15 μέτρα σε μήκος και
πλάτος το 1/5 του μήκους τους. Ένας ανεμόμυλος μπορούσε να αλέσει 20-70 κιλά σιτηρών
την ώρα, ανάλογα με την ένταση και τη φορά του ανέμου.
